Starnights 2010

"Starnights", het woord viel even tijdens de bestuursvergadering van 5 augustus, er werd verder geen aandacht aan besteed. Thuisgekomen de website bezocht, huiselijk verlof gevraagd (nog niet begonnen met verbouwingen) en meteen ingeschreven.
Starnights is een starparty; een bijeenkomst van amateurastronomen die samen over de hobby praten en als het weer meezit, waarnemingen verrichten. Dit evenement spreidt zich uit over een volledig weekend, plaats van afspraak was de astrolab-sterrenwacht in Zillebeke. Geweldig uitgerust zijn ze daar; twee permanente observatoria, een internetzaal en bibliotheek, douches en ander sanitair, een keuken en grote zaal met groot scherm. In het mooie natuurgebied De Palingbeek mag er één keer per jaar gekampeerd worden en wel tijdens starnights. De tent moest dus ook mee. Mensen die meer comfort wensen kunnen in de slaapzaal van de sterrenwacht slapen (plaatsen zijn beperkt), of zoals anderen, kiezen voor een bed & breakfast in de buurt.

Vrijdagavond direct na de dagtaak vertrokken om pas tegen acht uur aan te komen, avondspits, weet u wel. Direct mijn super-de-luxe legertentje (zwaar katoen, geen grondzeil) rechtgezet tussen alle moderne polyester koepel- en tunneltenen. Een beetje hoongelach was mijn deel; "ga je dààrin slapen?", tuurlijk wel, wij kempenzonen zijn iets gewoon. Mezelf aangemeld bij het onthaal, enkele bekenden tegengekomen (René Rijken en André Aerts, die mij op dat moment niet herkenden) en me gehaast naar de eertse lezing: het hemeljournaal. Tom Corstjens gaf een overzicht van wat er in deze periode te zien is, zijn persoonlijke favorieten en manieren om beter waar te nemen (voorbereiden, noteren, eventueel schetsen en bijhouden achteraf). Bart Declercq kwam vervolgens vertellen over de mesumount, een nieuw model montering die wel twee telescopen tot 65kg op de hemel gericht kan houden, één en ander verloopt volgens hem zonder volgfouten, wat aardige plaatjes oplevert. Daarna was het de beurt aan astrolab-medewerkers Johan Coussens en Johan Vanbesselaere, zij vertelden het verhaal van de 68 cm spiegelkijker die er een permanente opstelling heeft gekregen. Het was een mooi verhaal van 20 jaar werken, af en toe externe hulp inroepen en geduld uitoefenen. Het resultaat mag er zijn; een schitterend apparaat met uitgebreide mogelijkheden. Na deze presentaties was het aardig donker en werd er naar buiten gegaan om waar te nemen. Bibi zag de bui echter al hangen en liet zijn telescoop in de wagen liggen. Vermoeidheid was er ook, dus na het zien van een perseïde of vier, het aanschouwen van naderende bewolking en het horen van een nabije donderslag, in de tent gekropen.

Goed geslapen, droog gebleven ondanks de regen (blijf van de binnenkant van zo'n katoenen tentje af als ze nat is!) en redelijk vroeg al present aan het ontbijt. Boterhammen met choco doen het altijd goed. De middag mezelf bezig gehouden met het opgestelde materiaal van anderen te bekijken; de indrukwekkende mesumount, diverse zonnetelescopen, waaronder de sublieme coronado-takahashi combo van Josch hambsch. Ook veel tijd doorgebracht met Janos Barabas, een man die zijn telescopen bedient met een playstation kastje, geniaal! Er stonden ook twee standjes met winkelwaar dat met de hobby te maken heeft, Janos kocht zowaar een 17 mm ethos oculair ter waarde van meer dan 600 €, uiteraard te betalen achteraf, men vertrouwt elkaar in dit wereldje. Scherpe prijzen gezien, niets aangeschaft.

Na de middag wederom een bult lezingen, Tom Severs gaf een boeiende uiteenzetting over het gebruik van een sqm-lichtmeter. Zijn vereniging, Mercurius Halle, zet dit toestel onder andere in om de lichtvervuiling van gebouwen te meten en dit aan te kaarten bij het gemeentebestuur en de energieleveranciers. Vervolgens kwam Olivier Van Aelst vertellen over de Herschell 400 lijst die hij volledig afgewerkt heeft. Deze lijst bevat 400 interessante hemelobjecten, vaak wordt de lijst aangesneden als men de Messierlijst voltooid heeft. Waarnemingen bijhouden wordt dan erg belangrijk, deepskylog is hiervoor een zeer goede toepassing. Philippe Mollet moest hemel en aarde bewegen om zijn voorstelling getiteld "Van ijskreemdozen tot spionagesatellieten" goed te kunnen geven, de computers werkten niet mee, maar met de hulp van Mike Rosseel in de controlekamer konden we toch genieten van verschillende timelapse-opnames. Philippe plaatst een fototoestel op statief, verpakt het ter condensbescherming in een doos van Ijsboerke en richt het op de hemel. De camera trekt heel de nacht foto's, als je deze snel achter elkaar bekijkt, krijg je een mooie animatie en zie je hoe de sterrenhemel beweegt. Philippe heeft zo al leuke dingen "ontdekt"; op een bepaalde opname bewogen er drie stipjes in een andere ricting als de sterren, navraag leerde dat het waarschijnlijk om spionagestaellieten ging. Ook geostationaire satellieten wist hij al vast te leggen, deze zijn te herkennen aan het stipje dat niet beweegt op de opname.

Na het maken van de groepsfoto werden er nog prijzen uitgedeeld; messiercertificaten voor waarnemers die de volledige messierlijst hebben afgewerkt of een groot deel hiervan (brons voor 25 waarnemingen, zilver voor 50), ook de herschellijst krijgt zijn certificaat. Als je zo'n oorkonde hebt, dan mag je jezelf een geoefend waarnemer noemen. Ook werden er dankzij gulle sponsors prijzen verloot onder de aanwezigen met telescoop. Mijn naam werd afgeroepen en ondergetekende won een 15mm SWA-oculair en een UHC-filter waar ie erg blij mee is. Op dat moment hadden René en André door waar ze me van kenden, ze kwamen dat dan ook meteen melden. Ik was tot nu toe een beetje een einzelgänger geweest, maar heb me de rest van de avond uitstekend vermaakt met de kunde en kennis van beide heren.
Emiel Veldhuis gaf nog een workshop "bewerken van zonnebeelden", maar wij hadden iets anders te doen; Venus proberen te spotten.

René ging de literatuur raadplegen terwijl André en ik de hemel aftuurden op zoek naar onze naaste buur. Uiteindelijk vonden we hem, een illuster sterretje met het blote oog bij daglicht, maar in de telescoop duidelijk de schijngestalte van Venus. Ook Yoeri Kenens, een kennis van René en André, had zich bij de zoektocht aangesloten. De schemering zette zich langzaam in, nog steeds weinig wolken dus wij op zoek naar Vega die we ook snel vonden. Arcturus was ook paraat, ik had nu twee sterren om mijn telescoop op uit te lijnen. René en André kennen de hemel en somden de objecten op die we zeker moesten bekijken, wat ook gebeurde. Hoewel er meer bewolking aan kwam drijven, werd er toch enkele uren actief waargenomen, zij het dan door mijn oculair vooral oude bekenden; albireo, mizar & alcor, M13, M27, M81 & 82. Enkele keren bij Janos door zijn gloednieuwe 17mm ethos gaan kijken, schitterende beelden! Jammer goenoeg bleef de bewolking doorzetten, Yoeri, René en André gingen huiswaarts. Ik luisterde nog wat naar radio-waarnemers die redeneerden over het uitmiddelen van ruis in hun waarnemingen en pakte dan het boeltje maar in om me terug te trekken in m'n tentje. Met m'n hoofd tegen het doek gekomen bij het uitkleden, gevolg: een lek dus mijn matras naar de andere kant moeten verhuizen, toch droog de nacht doorgebracht. Weer vroeg op, goed ontbeten en nog voor de middag thuis aangekomen. Dit was weer een fijn weekend.

De website van starnights vind je door HIER te klikken. Mijn foto's staan er ook bij.

1 reactie

Luc Wouters

Lijkt mij een interessante gebeurtenis te zijn geweest. Bij leven en welzijn : en bij het verkrijgen van huiselijk verlof ben ik er volgend jaar graag bij. Dus Luk : volgend jaar zeker opnieuw ter sprake brengen.