sterrenregen

Daar stonden we dan, een nieuwsgierige ploeg,25 mensen sterk, naast de kabbelende beek....wachtend op het mirakel van optrekkende wolken. Het mirakel geschiedde niet, hoewel, in de verte... een heldere vrijwel verticale lichtzuil??? Onze lieve vrouw? Onze lieve heer? Gingen wij getuige worden van een verschijning? 't Waren de lichten van de Philips maar. In het noordwesten kondigde zich toch een hoopvolle opklaring aan, die echter al vlug verdween in de oprukkende bewolking. Welgeteld drie mensen zagen uiteindelijk toch een "vallende ster". Eéntje maar. Wat waren we tevreden. Er restte ons verder niet veel dan wat rond te kijken naar passerende vliegtuigen. Daar viel er (gelukkig) ook geen enkele van. En de Juul, wat stond die daar in godsnaam naar de wolken te staren? Was hij ook al niet beter in Antwerpen wat aan zijn spiegel gaan verderwerken? Neen dus. Uiteindelijk werd er ééntje (wie was het ook al weer?) zodanig chagrijnig dat hij de wens uitte dat Luk, die sportief met de fiets was gekomen, in de regen naar huis zou moeten rijden. Zoiets zeg je toch niet? Ook al hangt er een dik pak wolken? Uiteindelijk begon het dan nogecht te druppen ook, druppen deden wij dan ook maar, huiswaarts. Buiten één vallende ster, ééntje die maar niet wou vallen en enkele malen dat Jupiter kort verscheen boven de horizon was er niks te zien. Misschien toch nog één lichtpuntje? Een goeie waarneemplek vlakbij,nog maar kortelings ontdekt, goedgekeurd door zowel onze voorzitter als onze ondervoorzitter : een doodlopende betonweg, betonnen ondergrond voor onze telescopen de komende maanden als we niet meer naar't vliegveld zouden mogen. Dat was het dan.

We komen om 22h samen aan de wespedongen in poederlee. Mee te brengen: warme kledij (je ligt stil), een ligstoel/ligzetel/strandstoel of luchtmatras. Wolken thuislaten.